Maandag 27 juni

Salzburg - Tittmoning(D)

63,50 km gefietst in 4,12 uur gemiddeld 14,86 per uur  8 uur onderweg

Een regenbui van 12 uur tot deze morgen 8 uur is voldoende om de hitte weg te blazen.
Alles kletsnat ingepakt en terug richting Salzburg om ons bezoek aan de Mozart stad te vervolgen.
Salzburg is relatief klein maar fijn, een dagje langer zou zeker passen maar ja.....

New-Zealand is calling.
Kiwi's tref  je overal aan, gisteren in de kantine lopen we een stel uit Queenstown tegen het lijf. Bij het vertellen dat we Queenstown ontvlucht waren en wat verder in het rustige Arrowtown 2 dagen verbleven, zijn we toen voorbij hun huis gepasseerd. We nodigen elkaar uit bij een volgend bezoek aan het land. Zouden we nog eens een winter ruilen voor 3 maanden zon in het zuidelijk halfrond, het zit er dik in.

Rond de middag verlaten we Salzburg en volgen de Tauernradweg nr 7 noordwaarts, richting Passau.
We fietsen langs de Salzach en na enkele kilometers vormt deze rivier de scheiding tussen Duitsland en Oostenrijk.

Door de nachtelijke buien is de stroming nog heviger dan gisteren, op sommige plaatsen is de fietsweg ondergelopen en volgen we de omleidingen.
Wat verder worden we opgehouden bij het vellen van een boom. Deze spectaculaire klus is geklaard binnen enkele minuten.

We luchen in het pittoreske Oberndorf waar de Salzach een bocht maakt van bijna 180 ° en bemerken de "Stille-Nacht-Kapelle" die opgericht is ter nagedachtenis van de componist Franz Gruber. Deze componeerde dit liedje op 24 december 1818. Sinds 1995 is met zekerheid geweten dat Joseph Mohr de tekst schreef. Het origineel exemplaar ligt in het museum van Salzburg.
De tocht blijft droog, al onze spullen ondertussen ook.

De camping van Tittmoning is prima voor fietsers.
Dit mooie kleine stadje mag terugblikken op een 750 jarige geschiedenis. Het gemeentehuis dateert van 1751.

Zondag 26 juni

Graz - Salzburg

Weinig gefietst, 20 km maar.

Grote liften, brede deuren, comfortabele zetels, nette trein coupé, we hoeven onze fietstassen niet af te nemen, de fietsen staan naast ons zodat ze niet alleen op pad zouden trekken. Stipt 7.45 uur, het startsein voor een rit van 4 uur door een divers landschap van licht heuvelend tot Tiroler Alpen uitzicht. De wolken als plukjes wol tussen de bergen, de zon probeert de ochtendnevel weg te branden.
Bij de halte van St-Michael stapt een groep wandelaars op in typische klederdracht op. De heren in lederhosen, de dames in kleurrijke jurken met bloemenmotief en witte diep uitgesneden blouses.
De trein haast zich verder door zondaagsverlaten stationnetjes, waar goederenwagons wachten om morgen aan de nieuwe werkweek te beginnen.

In Selzthal wordt de trein gesplitst en vanaf nu zit er meer vaart in. Het landschap verandert ook, kale bergtoppen zonder begroeiing domineren het landschap.
Trein 512 komt op tijd aan in Salzburg. Hier is de bewegwijzering voor de fietsers prima, de camping is snel gevonden, tent opgezet, een snelle hap waarna we ons haasten om de stad van Mozart te verkennen.
De stad wordt letterlijk verdeeld door de Salzach rivier. Een flink stuk van de binnenstad is voetgangerszone, we flaneren door de straatjes en parken met onze fietsen aan de hand. Merkwaardige attractie is de voetgangersbrug waar duizenden sloten aan de brug reling zijn vastgemaakt, ieder slot met een boodschap maar bijna altijd wordt hier de eeuwige liefde door het slot bezegeld.
We zien ook het vroegere woonhuis van Mozart, men kende in die tijd ook het Spaanse woord Mi Casa, naar het Duits vertaald in "KASSA" in grote letters, die erfgenamen toch.

Een dag verprutst.
We zijn gisteren door verkeerde info en onoplettendheid een dag mislopen.
De camping in Graz ligt 10 km uit de stad en bij aankomst bleek ze niet geschikt voor tentjes.
Dus terug naar het centrum en net te laat voor de trein.

Zaterdag 25 juni

Maribor -Graz

94 km gefietst in 5.45 uur  gemiddeld 16.29 km per uur  en 8 uur onderweg.

We verlaten het warme Maribor, kijken even achterom naar het hotel waar we 2 dagen overnachtten.
Het hotel bevindt zich ten zuiden van Maribor in de wijk Pohorje aan de voet van de berg waar men 's winters kan skiën en in de zomer via diverse parcours ( van geel tot zwarte kleur, volgens de zwaarte en snelheid) kan downhill schuren naar hartelust. De kabellift brengt de waaghalzen naar boven. Onderaan de berg is een fietsenzaak met bijna uitsluitend downhill fietsen, diverse types die ik nog nooit heb gezien.

We nemen deze morgen voor een kort ritje de trein van Maribor naar Sentilj, nabij Spielfeld (Oostenrijk). Er moet wat vaart in komen, we zitten achterop het schema. Het is gedaan met "dober dan", vanaf nu is het weer " Greuss Gott", dat verstaan we beter.

Het vandaag de nationale feestdag van Slovenië. 25 jaar zegden de Slovenen vaarwel tegen de erfgenamen van de Joegoslavische republiek van stichter Tito.
Het is onze tweede keer dat we in Maribor vertoeven, 3 jaar geleden waren we ook in Slovenië voor een leuke familiale gebeurtenis.

We fietsen van Spielfeld naar Graz via de Mur-Radweg nr.2. Niks op en of af, veel te heet voor te fietsen (we puffen en klagen) af en toe kleine dorpjes met diverse gewassen.
Wat ons de laatste dagen in Oostenrijk is opgevallen, dat de boeren ontzettend veel pompoenen telen. Ze zijn niet tuk om dat te kweken voor Halloween, neen het zijn de pompoenpitten waar het om gaat.
Daar wordt "Kernöl" pompoenpitolie van gemaakt. We hebben deze geproefd met wat stukjes frans brood en is lekker. Een beetje donkergroen van kleur en naar het schijnt heel gezond.

Op de middag zijn we in Graz gearriveerd, maar bij het zoeken naar de camping is het verkeerd gelopen. De camping is 10 km van ons parcours verwijderd en alleen voor campers en caravans, tenten totaal verboden. Als we willen camperen moeten we nog eens 10 km verder. Bij zover dat we nu een hotel geboekt hebben dicht bij het station.
Het oorspronkelijk idee om vanuit Maribor naar Villach en zo verder naar Salzburg laten we door tijdsgebrek varen. Dus morgenvroeg nemen we de trein Graz -Salzburg om vandaarterug te fietsen naar Mittich(Passau).
Dat vroeger geplande stuk komt wel een keer, Maribor zal ons nog we ons eens uitnodigen.

Vrijdag 24 juni

Maribor - Maribor

Niks gefietst.

Uitgeslapen in een hotelbed, lekker ontbijt.
Samenzijn voor een speciale familie gebeurtenis.
Morgen weer op pad, met de fiets naar Graz ( Oostenrijk).

Waterfles vullen onderweg

Donderdag 23 juni

Bad Radkersburg - Maribor(Slovenië)

73 km gefietst in 4.40 uur gemiddeld 15.60 p uur en 5.45 uur onderweg.

Steven en de jonkie.

Bij de vraag hoe oud hij is, 63, en als hij mijn leeftijd hoort, dan ben ik in zijn ogen nog een "yongster".
De trend van het ochtendgesprek is gezet. De Brit blijkt reeds 8 weken onderweg te zijn.
Frankrijk gedwarst tot in Nice, Corsica, Italië, Slovenië en nu richting Oostenrijk. Straks Duitsland en Nederland via de Rijn en dan terug het Kanaal over.
We hebben hem uitgenodigd als hij bij ons in de buurt is.
We verlaten de camping en volgen niet meer de  Eurovelo 9 maar de Mur-Radweg. Deze fietsweg loopt vanuit het hooggebergte in Oostenrijk naar Slovenië en of omgekeerd.
We doen vandaag maar een klein stukje, nemen bij Spielfeld de afslag richting Maribor, waar we voor een speciale familiegebeurtenis samen komen.
Ook vandaag fietsen we opnieuw door kleine mooie dorpjes waar elke bewoner een boer blijkt te zijn. In een van deze dorpjes houden de boeren een jaarlijkse veewedstrijd, de dieren worden gewogen door een "Weegmeester".

Woensdag 22 juni

Fuerstenfeld - Bad Radkersburg

77 km gefietst in 5.08 uur gemiddeld 15.09 p/uur 8 uur onderweg max.62.68 p/uur bergaf!

Het hout om de rit in te kaderen is opgebrand. We zien onderweg 33°C en dat is heet. We drinken veel, we zweten veel. Het is zo heet dat de standaard van mijn fiets in het asfalt wegzinkt.
Wanneer ik onderweg stop en met 2 lege flessen naar een Oostenrijkse stap, begrijpt ze direct wat er moet gebeuren en brengt ze in een mum heerlijk fris gevulde flessen terug.

De eerste 50 km zijn nog flink op en af, daarna is het vlak. De laatste 20 km fietsen we door een verkoelende bosrijke omgeving. Een beekje van ongeveer 3 tot 4 meter breed bakent de staatsgrens af.
Dit beekje heeft 2 namen in Oostenrijk Kutschenitza aan de andere zijde Kucnica.

We denken dat kleine dorpjes alleen in Frankrijk bestaan hier in Oostenrijk zijn er ook. De namen uitspreken duurt soms langer dan er doorfietsen en de hoofdstraat is juist breed genoeg voor 1 wagen.
De camping is prima voor fietsers, een tafel en stoelen worden in allerijl tot onze tent gebracht.

Naast ons slaapt een gepensioneerde Brit die reeds 6 weken onderweg is.

Dinsdag 21 juni / Midzomerdag

Moenichkirchen /Tauchen -Fuerstenfeld

85 km gefietst in 5.40 uur gemiddeld 14,94 p/uur max 66.40 km per uur (bergaf) 8.30 uur onderweg.

Eentje om in te kaderen.

Het is rustig slapen bij de boer, dat is nodig voor een Ronde Van Vlaanderen parcours van slechts 85 km met Koppenberg, Berendries, Kattenberg en alle andere er nog bij.
Dat het in België regenachtig is daar dragen wij ons steentje aan bij.
Al het zweet dat we verdampen, met meer dan 6 liter per dag per persoon komen we niet toe, dat verdampte vocht moet toch ergens heen.

De laatste loodjes wegen het zwaarst.

Als je rondjes begint te fietsen rond een dorp met stijgingspercentage tot 15 %, je zou voor minder de moed verliezen.
Welke malloot heeft in het bos de bordjes verplaatst?
Uiteindelijk verlaten we het fietspad, de laatste 3 kilometer fietsen we langs de gewone baan, de chauffeurs zijn toch voorzichtig.

De camping van Fuerstenfeld is goed uitgerust voor fietsers.
De verantwoordelijke is behulpzaam.
Hier is ook een openluchtzwembad, we proberen het morgenvroeg eens uit.

De maximum snelheid per uur bedraagt 66.50 km. Er was verse asfalt gegoten met een tapijt van fijne kiezelsteentjes. Ik had anders het record van de Nordkapp gebroken.

Maandag 20 juni

Wiener Neustadt-Moenichkirchen/Tauchen

68 km gefietst in 5.10 uur gemiddeld 13.28 p. uur en 7.30 uur onderweg.

Singing in the rain.

Zo veel hebben we niet gezongen deze morgen, we moesten het lot niet tarten. Tegen 11 hield het op, 't Was maar best ook met deze tocht.

Het hoogtepunt, letterlijk, is Moenichkirchen.
Het kleine dorpje ligt op 950 m hoogte en geloof mij vrij, klimmen met zwaarbepakte fietsen is geen senicure, de laatste 10 km is afzien. Maar de inspanning wordt beloond met mooie vergezichten.
De diverse wolkenformaties heel, heel in de verte maken het beeld compleet.

 

Het houten infoburootje in Moenichkirchen is onbemand maar heel efficiënt.
Een telefoon, een bedieningspaneel met druktoetsen en diverse overnachtingsadressen.
Je neemt de hoorn, druk de toets van je keuze in en je wordt rechtstreeks verbonden, heel snel en vlot.
Bij het uitstippelen van de reis had ik de keuze gemaakt, indien mogelijk, te slapen bij de boer.
En we beklagen het ons niet, hij komt ons ophalen, meer hoeft niet.
Het zijn ongelofelijke vriendelijke en behulpzame mensen.

Later op de avond neemt hij me mee in de wagen om de weg te tonen naar het het kruispunt  waar we terug op de bewegwijzerde fietsroute komen.
Dit verdient een dikke pluim.
Voor 1 keer:
Familie Wachabauer
Moenichkirchen /Tauchen 61
A-7421 Tauchen am  Wechsel
www.wachabauer.at

Onze bevindingen na 7 dagen fietsen in Oostenrijk.
Er staan 567 km op de teller, niet slecht.
Ondanks ochtend buien hebben we geluk met het weder.
Vriendelijke en hulpvaardige mensen, zeer gedisciplineerde chauffeurs.
Voorrang geven en ruimte maken op de rijweg.
Bijna overal goedafgebakende fietspaden, fietsen valt hier reuze mee!

Zondag 19 juni Klosterneuburg-Wien-Wiener Neustadt

95 km gefietst in 6 uur gemiddeld 15.90 km/p uur en 9 uur onderweg.

De Oostenrijkse weerman is een speciale.
Overdag kan het hier behoorlijk warm zijn, maar ' s morgens worden we bijna altijd getrakteerd op een regenbui. De dag moet nat beginnen maar dat vinden we niet leuk.
Dat brengt in de ochtend een hoop gedoe mee, zodat we ' s middags tijdens onze lunch op een open plekje naast een bankje precies een garageverkoop van kampeerspullen organiseren.
Lang duurt het uitstallen  niet in een half uurtje is alles droog.

De 12 apostelen.
Vanaf vandaag verlaten we de Donau en volgen zuidwaarts de Eurovelo 9 die loopt van Brno naar Maribor. Deze fietsroute is goed bewegwijzerd. We hebben geen gps, en vertrouwen ons op de bordjes en het routeboekje. Maar het schoentje knelt bij de bordjes. Een ware nachtmerrie als ze plots weg zijn of een andere richting uitwijzen. Meestal zijn straatwerken de oorzaak. Het kostte ons in Wenen een uur en 15 km extra. Gelukkig zijn er nog vredelievende zielen op de fiets die voorop rijden en ons uit de miserie helpen.
Ik noem ze apostelen op de fiets, we hebben er vandaag al 2 opgebruikt, nog 9 te gaan want Judas vertrouwen we niet.

De fietsweg naar Wiener Neustadt is prima en loopt lichtjes hellend. Het betere klimwerk is voor de volgende dagen.
We slapen deze nacht in een pension, in deze stad is geen camping.
De JH is sedert vorig jaar opgegeven, het herbergt nu minderjarige vluchtelingen.

Selfie bij verkeersspiegel

Zaterdag 18 juni Klosterneuburg-Wenen-Klosterneuburg

 55 km gefietst aan een slakkengangetje en de ganse dag onderweg

Het voorspelde gekletter bleef uit, in plaats daarvan druppelt het nog een beetje, om 9 uur is alles droog.

Ideaal weder om Wien te verkennen, we zien wel wat het wordt.

En of het wat geworden is, te weinig tijd en teveel om te zien.

Maar voldoende om de Weense sfeer op te snuiven en mooie historische monumenten en tuinen te bezichtigen.

Vanaf morgen verlaten we de Donau en fietsen zuidwaarts richting Maribor via de eurovelo 9.

Vrijdag 17 juni Rassatz-Klosterneuburg

84 km gefietst in 4.20 uur gemiddeld 19.50 p/uur  7 uur onderweg

Klokslag 6.
Ik had nochthans mijn wekker niet gezet maar  de kerkklok van Duernstein aan de andere zijde van de oever slaat 6 maal, daaropvolgend een klokkenspel, een serenade van jewelste.
Als we de camping verlaten zien we ook hier de markeringen van de watersnood.
Eigenlijk beangstigend dat het water hier om de 10 jaar enkele dagen hoger staat dan het eerste verdiep.

Een merkwaardige ontmoeting, een fietser met een missie.
We zien onderweg een oudere fietser die een veel te grote, overvol geladen kar trekt.
Vooraan op zijn fiets hangt een bord. Hij is gedagvaard door de politie.
Hij ijvert om als fietser tegen de richting van het autoverkeer te mogen blijven fietsen en niet zoals de politie eist, dat hij moet afstappen en te voet verder gaan. Hij doorkruist Duitsland en Oostenrijk en heeft al 2300 km op de teller.

Mijn linkerpedaal is naar de vaantjes, het is een vrij recente nog geen 1000 km mee gefietst.
Een hulpvaardige fietshersteller in Tulln hersteld het euvel onmiddellijk, ik ben van het vervelend getik verlost.

Hier in Klosterneuburg is de camping prima uitgerust voor fietsers.

Donderdag 16 juni Grein-Rossatz

82 km gefietst in 4.50 uur gemiddeld 17 p/ uur 6.30 uur onderweg

Hij die fietst, hij die leeft.

Wanneer we de supermarkt met onze handen vol verlaten en naar onze fietsen stappen, steekt er aan de overzijde  van de straat een heer in maatpak met aktetas zijn duim op en roept:" hij die fiets, hij die leeft". Blijkbaar maken we indruk op deze heer en vindt hij onze manier van reizen " ganz toll".

Elk nadeel hebt zijn voordeel orakelde ooit een bekende voetballer.
We vertoeven op een stadscamping, dus meer lawaai, dus vroeg opstaan en vroeg op weg.

Het is vandaag onze derde fietsdag en uit ervaring weten we ook de moeilijkste.
Komt erbij tegenwind en behoorlijk heet, niks op en af en dat steekt.
We nemen onze luch bij het oude veergebouw aan de oever in het stadje Melk.
Op de gevel staan markeringen die de hoogte van het waterpeil aangeven bij watersnood.
Rond 1500 tot aan het dak, zelfs recent in 2013 tot aan het plafond van het gelijkvloers.

Ik ben een gluurder.

Het stikt hier van de fietsers en ik gluur vooral wat er tussen de benen en voeten zit.
Zit de motor vooraan, achteraan of op de trapas.
Het zijn uitzonderingen, fietsers zonder hulpmotor en geladen met tassen.

' s Avonds genieten we bij een stevig maar warm briesje aan de oever van de Donau met een feeëriek zicht op Duernstein met zijn blauwe kerk.

Woensdag 15 juni Aschach-Grein

103 km gefietst in 5,45 uur gemiddeld 18 km/ uur en 8 uur onderweg.

Quo vadis?

Dat lees ik op de kleine bordjes langs het fietspad, aldus vroeg ik aan de Franse fietser afkomstig uit Brest. Hij wist het nog niet en waar hij deze nacht zal slapen ook niet. Nieuw-Zeeland dat staat vast.
Zijn ouders waren heel gelukkig dat hij met Kerstdag vorig jaar thuis was, na een wereldreis van 4 jaar.
Hij is nog maar 3 maanden van huis weg voor een tweede maal 4 jaar onderweg!!!

Frankrijk is ons fietsvakantieland bij uitstek, alleen al om het goed weder.
Het was dus wel even wennen toen we gisterenavond pas in de slaapzak lagen en het begon te druppelen op de tent.
We hadden ervoor niets gemerkt dat het weder zo vlug zou omslaan.
Deze morgen stonden de sluizen nog open.
Er niets vervelender dan een kletsnatte tent opruimen maar rond 11 uur was er langs de Donau niets meer te merken.
103 kilometer op de teller het was van moeten.
De camping in Hutting is gesloten, dus.......
Hier in Grein is het prima voor fietsers.

Dinsdag 14 juni Mittich-Aschach

80 km gefietst in 3.50u 17.30 p/uur 6.30 uur onderweg

Tsuess, zei ze en deed de voordeur dicht, zonder echter er eerst op te wijzen dat de parkeerplaats voor de gasten maar beperkt is. Of we onze wagen op het dorpspleintje recht over haar huis willen zetten.
Nou dat was niet de afspraak.

Het eerste stukje van 18 km langs de Inn is behoorlijk pittig, zoals in de Ardennenzeg maar.
In Passau is het heel eenvoudig alle bordjes wijzen naar de Donau.
De weg langs de Donau is zo vlak als langs de Schelde, behalve dat onze wielen een Beiers deuntje zingen.
In Obernzell gebruiken we de faciliteiten van de plaatselijke waterskiclub, wij danken ze.
De Oosterijkse regering zit krap bij kas ofwel hebben ze geen interesse meer in hun landsgrenzen.
We rijden bijna ongemerkt Oostenrijk binnen.
Enkel een afgeschilferd bord op een boom genageld, vermoedelijk daterend van net na de tweede WO, zegt ons dat we voor de rest van de vakantie op Oostenrijkse bodem vertoeven.
En aan de Donau, die ziet aan de andere kant van de grens niet blauwer.

We overnachten op camping Kaiserhof in Asschach.
Ik schrijf het dagboek op een bankje aan de oever van de Donau met een panoramisch uitzicht.
Oeps, waar is de schipper?
Er passeert een vrachtboot waarop de schipper rondjes loopt, is er nog een stuurman aan boord?

Maandag 13 juni Haaltert-Passau/Mittich

Gruess Gott

Brrrr. pijnlijk opstaan om 3uur, een veel te korte nachtrust.

De zwarte letters op de deurbel bevestigen dat we op het juiste adres zijn.
Ik druk op de bel en ogenblikkelijk gaat de deur open:
Gruess Gott, bent u de persoon die daarstraks gebeld heeft? ja, euh, hier is de sleutel, de kamer is op het tweede verdiep. Hier is de toegangsdeur voor het ontbijt van 7.30 tot 9 uur.
De ontvangst en uitleg is omgekeerd evenredig met de tijd dat we nodig hebben om tot hier te geraken. Kort en bondig, afgemeten. De kamer is netjes, geen luxe en heel belangrijk, het is hier zeer rustig.
Ik heb een gerust geweten, zeker op fietsvakantie, alle mechanische problemen los ik op.
Behalve als het pompje van onze brander het begeven heeft en dat vast te stellen om 10 's avonds net voor het vertrek.
Maar alweer een geluk bij een ongeluk, hier wat verder is er een outdoor internetwinkel en die hebben van alles in voorraad, no worries mate!

Weergoden

Ik vraag beleefd en met aandrang aan de Tirolerhosen om met regendansen allerlei te stoppen.
De Boosere voorspelt in Vlaanderen niet veel goeds voor de volgende dagen en Heidi haar kleedje zal ook nat worden.
Wees maar zeker, koppig als we zijn, nemen we geen regenkledij mee. Basta!

De voorbereidingswerkzaamheden liggen op schema dat is al een grote geruststelling.
Morgen zaterdag de laatste werkdag, onze collega's gaan ons met een grote glimlach uitwuiven.
En natuurlijk sturen we ze een kaartje, dat mag niet ontbreken.

We vergeten het voetbal EK en trekken door Oostenrijk

Het is weer zover, binnen enkele dagen starten we met een rondje Oostenrijk.
Eerst met de wagen tot Passau en dan via de Inn en de Donau tot Wenen.
Vandaar uit zuidwaarts de Eurovelo9 op naar (die loopt van Brno tot Maribor) Maribor. Daarna de Drau of Drava tot Villach om noordwaarts verder te trekken via de Alp/Adria Radweg tot Passau.
En dat in 3 weken? We zullen zien.
Onze fietsen staan, na een grondig onderhoud en vervanging van onderdelen, klaar om te vertrekken. Nu nog de Ortliebtassen vullen. Vergeten bewust de regenkledij en zijn benieuwd naar het Tirolerdeuntje van onze fluitende wielen.

Eén geheel met onze fietsen