Tsuess, zei ze en deed de voordeur dicht, zonder echter er eerst op te wijzen dat de parkeerplaats voor de gasten maar beperkt is. Of we onze wagen op het dorpspleintje recht over haar huis willen zetten.
Nou dat was niet de afspraak.
Het eerste stukje van 18 km langs de Inn is behoorlijk pittig, zoals in de Ardennenzeg maar.
In Passau is het heel eenvoudig alle bordjes wijzen naar de Donau.
De weg langs de Donau is zo vlak als langs de Schelde, behalve dat onze wielen een Beiers deuntje zingen.
In Obernzell gebruiken we de faciliteiten van de plaatselijke waterskiclub, wij danken ze.
De Oosterijkse regering zit krap bij kas ofwel hebben ze geen interesse meer in hun landsgrenzen.
We rijden bijna ongemerkt Oostenrijk binnen.
Enkel een afgeschilferd bord op een boom genageld, vermoedelijk daterend van net na de tweede WO, zegt ons dat we voor de rest van de vakantie op Oostenrijkse bodem vertoeven.
En aan de Donau, die ziet aan de andere kant van de grens niet blauwer.
We overnachten op camping Kaiserhof in Asschach.
Ik schrijf het dagboek op een bankje aan de oever van de Donau met een panoramisch uitzicht.
Oeps, waar is de schipper?
Er passeert een vrachtboot waarop de schipper rondjes loopt, is er nog een stuurman aan boord?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten